Lieve Allemaal,
Gevochten erom, gehuild, gelachen op bijzondere momenten, onzekere maanden zijn voorbij gegaan.
Maar we moeten ermee stoppen, we hebben onze best gedaan.
We wilde dolgraag nog een wondertje op de wereld brengen.
Maar eitje en zaadje willen zich niet mengen.
Ziekenhuis in en uit zijn we geweest.
Hebben hormonen moeten spuiten, punctie's ondergaan al die maanden niet echt een feest.
Wachten op uitslagen en testen, echo's en telefoontjes heen en weer.
Moed houden doorgaan keer op keer.
Maar nu moeten we onze droom voorbij laten gaan.
Het is niet gelukt, onze droom waar te maken, we hebben er alles voor gedaan.
Helaas op de derde dag van de vakantie is het helaas fout gegaan, deze laatste keer is slopend geweest.
Ik ben letterlijk door de zenuwen gesloopt geweest, slecht geslapen mijn hele kaken kapot gemaakt door het klemmen van mijn kaken op elkaar.
Van hoop naar geen hoop geslingerd, de Opoe bleef weg en kwam niet op de dagen dat het wel zou moeten komen dus HOOP gehouden tot het eind, en dan toch kwam maandag 30 Juni een einde aan ons ICSI verhaal.
De vakantie is natuurlijk door gegaan, en ik moet zeggen we hebben enorm genoten van alles, van minous vooral, haar te zien genieten van alles maakte een hoop goed.
En natuurlijk houd het je bezig, 's avonds als je in je bed ligt, dan denk je eraan, maar het zal een plaats moeten krijgen.
Want ik kan mijn leven niet laten behersen omdat er nooit geen wondertje bij zal komen.
Dat kan niet voor mezelf, maar zeker niet voor mijn gezin.
Niet voor die kleine lieve Minouschka, het helpt te zien dat Minouschka geniet van alles en het helpt dat ze me veel knuffelt en kust en zegt dat ik de allerliefste ben van de hele wereld.
Wat wil ik dan eigenlijk nog meer.
Mijn dagen gaan door, mijn leven pak ik weer op.
De rust moet terug keren in ons leven.
Langzaam aan pakken we de draad weer op.
Ga ik weer proberen te loggen en hopen dat mijn schouder het houd.
Ik wil jullie allemaal enorm bedanken voor jullie steun van de agelopen maanden, Jaren.........
De steun van iedereen die met ons heeft meegeleefd heeft ons er enorm door heen gebracht..........
Bedankt allemaal, bedankt alle lieve mensen en in het bijzonder een paar hele lieve mensen.
Mijn gezin; bedankt lieve Ron en Minouschka voor elke keer er zijn voor elkaar en door gaan en moet hebben om de stap te nemen naar een volgende poging.
Mijn ouders; die er altijd voor ons zijn en waren, die zo enorm hoopte op een wondertje net als wij...jullie zijn kanjers.
Dorien; Jou vriendschap met mij vind ik heel erg bijzonder en ik ben enorm blij dat we elkaar in deze situatie heben leren kennen, en ik duim me rot voor jullie, jullie laatste poging moet slagen toi toi toi.
Jurjen; Mijn lieve maatje die er altijd voor mij is, mij altijd aan het lachen kan maken hoe moeilijk ik het ook had...
Sas; bedankt voor je lieve woordjes elke keer weer en je warme krabbels, bedankt voor een fijne avond, we hebben ervan genoten.
Mamaessy; de laatste paar dagen maakte we hetzelfde door, ik leef enorm met je mee, ik weet zo hoe je, je voelt...meissie enorm veel sterkte.
Zoals ook Mamaessy op haar site vertelde wil ik dat hier ook doen.
Spaar mij niet voor mooie dingen in jullie leven, spaar me niet als er een wondertje op komst is, spaar mij niet.
Ook al is er op dit moment voor ons geen wondertje op komst, ik zal voor een ander enorm blij zijn als dat wel zo is.
Want mijn leven gaat door, net als die van jullie en ik kan alleen maar hopen dat ik van jullie wel goed nieuws hoor.......
Ik kan het aan, maar dan wil ik dat jullie dat ook kunnen, doe niets via omwegen, spaar me niet.
Weet dat ik met een ander net zo meeleef als ik altijd heb gedaan daar veranderd helemaal niets aan.
Ik duim voor iedereen, en bid voor iedereen die bezig is op dit moment of in de toekomst dat er voor jullie een wondertje is weg geleegd.
Ik bedankt nogmaals iedereen voor alle lieve woordjes elke keer weer,
Ik hoop dat jullie daar mee door willen gaan, mijn punt gaat door ondanks dat het leven nu een beetje pijn doet.
Liefs van BINKA
